In 1877 stichtten de Broeders Franciscanen – een Duitse afsplitsing van de franciscaner Orde onder de naam Arme Brüder vom Heiligen Franziskus (arme broeders van de heilige Franciscus) – een internaat dat het welzijn moest waarborgen van de Duitse zwerfjongeren (de propagandaminister van Hitler, Joseph Goebbels, was er enige jaren scholier). Het was een primitief begin met een stukje weidegrond dat ze moesten omvormen tot een leef-, werk-, studeer- en bidruimte voor de broeders en de jongens. De fondsenwerving verliep echter voorspoedig, aangezien de Duitse katholieken tijdens de Kulturkampf zeer offerbereid waren. Vanaf 1914 werden op het internaat ook Nederlandse jongens toegelaten en twintig jaar later waren er alleen nog Nederlandse jongens. In de jaren vanaf 1914 hebben deze Duitse broeders zich ingezet om volwassen jongens van Bleijerheide, waarvan de nationaliteit niet duidelijk was in verband met het Traktaat van Aken (1815), aan te zetten zich als Duitsers te identificeren, zodat zij dienst zouden nemen in het Duitse leger.

De kerk van de Nederlandse tak der paters Franciscanen – zij stichtten een rectoraat – is gelegen naast de kerk van de Duitse franciscaner broeders die hun diensten uitsluitend in de Duitse taal hielden (de preken en vertaalde schriftlezingen althans, de Mis was grotendeels in het Latijn). De kerk van de Duitse Franciscanen is in tegenstelling tot die der Nederlandse Franciscanen, afgebroken. Deze kerk is bekend om haar gebrandschilderde ramen van de bekende glazenier Henri Jonas.

In 1976 stelden de broeders vast dat het onderwijzen tot het verleden behoorde. Twee jaar later startte het Centrum "Bleyerheide" met de eerste niet-schoolse activiteiten. Het Centrum beschikt over 300 bedden verdeeld over 100 kamers en is inmiddels overgenomen door particulieren.

In 2004 is Centrum Bleijerheide gestopt met haar activiteiten. Een deel van het gebouw zal gebruikt worden voor woningbouw. De aanvankelijke plannen hiervoor strandden in 2005, maar daarna is men met een nieuwe planning begonnen. In 2006 werden de eerste huizen opgeleverd. In de huidige opzet blijven de kapel en een deel van het klooster behouden. De kapel kwam in 2008 door aankoop toe aan de Priesterbroederschap Sint Pius X, afdeling Duitsland, om er voor hun Akense gelovigen het heilig Misoffer op te dragen.